Hans Sureveen, programma ontwikkelaar voor PGO support
"Op dit moment doen we deskresearch en vragen we aan de koepels en platforms wat volgens hen aan produkten en diensten in de permanente ondersteuningsstructuur moet worden opgenomen. In november gaan we onze bevindingen in het veld toetsen."
Dick Oudenampsen (Verwey-Jonker instituut) en Helen Kamphuis (Prismant)
“Doel van die monitor is niet in eerste instantie het versterken van de 3e partij-rol, maar met name het afleggen van verantwoording van wat er allemaal in de sector gedaan en bereikt wordt. En het is een belangrijk instrument voor de organisaties om informatie terug te krijgen over hun eigen functioneren in vergelijking met andere organisaties in dezelfde branche.”
Ria Stegehuis, manager Zorgprogramma’s en inkoop van eerstelijnszorg bij Menzis: “Menzis is op zoek naar manieren om haar klanten een rol te geven bij de zorginkoop. Hiervoor lopen verschillende projecten zowel binnen als buiten Menzis waarin we actief participeren.”
Dick Kaasjager, voorzitter begeleidingscommissie ZekereZorg en lid van de programmaraad
"De programmaraad kan in proces-zin veel leren van ZekereZorg. Hoe ga je om met een programma? Je start met een doel en geld. Hoe geef je vervolgens invulling aan dit doel en hoe vertaal je dat naar je subsidiëring?”
Koning Boudewijnstichting, België
Projecten:
De eerstvolgende stappen om participatie in gezondheidszorg en gezondheidsbeleid verder te ontwikkelen, moeten mikken op het versterken en professionaliseren van patiëntenorganisaties en op het stapsgewijze ontwikkelen en uittesten, samen met hen, van goede participatiemethodes.
1) De overheid moet de professionalisering van de patiëntenorganisaties versterken door in de eerste plaats hun analyse- en communicatiecapaciteiten te versterken. Dat kan gebeuren door een specifieke subsidiëringsregeling voor koepelverenigingen en patiëntenverenigingen die bepaalde kwaliteiten vertonen of bereid zijn deze te ontwikkelen. Dit is vooral een opdracht voor de gemeenschappen en gewesten, maar mogelijk ook voor de federale overheid.
2) De uitwerking van concrete formules tot vertegenwoordiging van de patiëntenorganisaties op macro-niveau is een tweede stap. Dit lijkt in deze fase vooral een opdracht voor het federale beleidsniveau maar dat kan evenzeer gebeuren door de gemeenschappen en gewesten voor wat betreft de preventieve zorg.
3) Een bijzondere maar zeer interessante vorm van die vertegenwoordiging is wellicht het actief betrekken van patiënten en hun organisaties bij het evalueren van de kwaliteit van zorg. Dat kan op alle niveaus: federaal, gemeenschappen en gewesten, en op het niveau van zorginstellingen. Dat kan ook gebeuren door of met andere actoren, bijvoorbeeld wetenschappelijke verenigingen die richtlijnen voor goede medische praktijk opstellen.
4) Cruciaal voor de ontwikkeling van participatie, is de bevordering van een participatieve cultuur bij de huidige en toekomstige zorgverleners en bij de zorginstellingen. Dit is de taak van de organisaties van zorgberoepen en zorginstellingen, maar ook van de universiteiten en hogescholen die instaan voor de initiële vorming en de nascholing. De federale overheid en de overheden van gemeenschappen en gewesten zouden daartoe gezamenlijk of gecoördineerd stimulansen kunnen geven.
5) Tenslotte is het essentieel de dialoog tussen de patiëntenorganisaties en de andere betrokkenen (ziekenfondsen, artsenverenigingen, academische wereld, consumenten-
organisaties, ...) te bevorderen. Mogelijk komen zijzelf onderling tot die dialoog; overheden kunnen dit aanmoedigen.
Bron: www.gezondheid.be