Hans Sureveen, programma ontwikkelaar voor PGO support
"Op dit moment doen we deskresearch en vragen we aan de koepels en platforms wat volgens hen aan produkten en diensten in de permanente ondersteuningsstructuur moet worden opgenomen. In november gaan we onze bevindingen in het veld toetsen."
Dick Oudenampsen (Verwey-Jonker instituut) en Helen Kamphuis (Prismant)
“Doel van die monitor is niet in eerste instantie het versterken van de 3e partij-rol, maar met name het afleggen van verantwoording van wat er allemaal in de sector gedaan en bereikt wordt. En het is een belangrijk instrument voor de organisaties om informatie terug te krijgen over hun eigen functioneren in vergelijking met andere organisaties in dezelfde branche.”
Ria Stegehuis, manager Zorgprogramma’s en inkoop van eerstelijnszorg bij Menzis: “Menzis is op zoek naar manieren om haar klanten een rol te geven bij de zorginkoop. Hiervoor lopen verschillende projecten zowel binnen als buiten Menzis waarin we actief participeren.”
Dick Kaasjager, voorzitter begeleidingscommissie ZekereZorg en lid van de programmaraad
"De programmaraad kan in proces-zin veel leren van ZekereZorg. Hoe ga je om met een programma? Je start met een doel en geld. Hoe geef je vervolgens invulling aan dit doel en hoe vertaal je dat naar je subsidiëring?”
Maak zaken bespreekbaar!
Geplaatst op: 07-06-2007
Maaike van den Dorpel-Klinkhamer is coach en trainer en als programmamanager van Plexus Academy verantwoordelijk voor een opleidingstraject voor projectleiders en –medewerkers van o.a. ZekereZorg projecten. Zij begeleidt, samen met Martine van den Bosch, het intervisietraject ‘Zelfsturing in leiderschap’ van het programma ZekereZorg. In haar werk begeleidt en ontwikkelt zij, naar eigen zeggen, mens en organisatie. Haar motto is: ‘licht laten schijnen op talent’.
Maaike van den Dorpel-Klinkhamer is coach en trainer en als programmamanager van Plexus Academy verantwoordelijk voor een opleidingstraject voor projectleiders en –medewerkers van o.a. ZekereZorg projecten. Zij begeleidt, samen met Martine van den Bosch, het intervisietraject ‘Zelfsturing in leiderschap’ van het programma ZekereZorg. In haar werk begeleidt en ontwikkelt zij, naar eigen zeggen, mens en organisatie. Haar motto is: ‘licht laten schijnen op talent’.
Waarom is er gekozen voor een intervisietraject voor de projectleiders van ZekereZorg?
We hebben van tevoren bij de projectleiders geïnventariseerd waar hun behoefte op opleidingsgebied lag. Uit deze inventarisatie bleek dat er met name behoefte is aan het uitwisselen van ervaringen om op die manier van elkaar te leren. Het gaat om de uitwisseling van praktische, maar ook persoonlijke zaken. Hoe ga je bijvoorbeeld om met drukte en stress?
Intervisie is zelfsturing. Je bepaalt waar je staat, waar je naartoe wilt en hoe je dat gaat doen.
Van en met elkaar leren is een cruciaal onderdeel van het programma ZekereZorg, daar sluit dit intervisietraject op aan. Daarbij bieden de bijeenkomsten meteen een gelegenheid voor het opbouwen van een netwerk.
Je merkt dat de deelnemers geneigd zijn om snel op de inhoud te gaan zitten, terwijl het bij intervisie juist draait om ook te kijken naar jezelf en je eigen gedrag. Het is op zich logisch dat het in eerste instantie wat aarzelend verloopt. Om vraagtekens te zetten bij je eigen rol in je werkzaamheden en werkwijze is een vertrouwde omgeving noodzakelijk. Bij een eerste bijeenkomst moeten mensen aan elkaar wennen en moet het vertrouwen nog groeien. Dat gaat echter heel snel. We hebben inmiddels drie bijeenkomsten gehad en de openheid en het vertrouwen zijn duidelijk aanwezig.
Hoe ziet zo’n intervisiebijeenkomst er uit?
Er nemen zestien projectleiders deel aan het traject. We splitsen bij het begin op in twee groepen met steeds dezelfde samenstelling. We hanteren diverse intervisie methodieken. De projectleiders hebben vooraf een map gekregen met daarin uitleg over de verschillende methodieken, zodat ze goed beslagen ten ijs konden komen.
Dan beginnen we de bijeenkomsten met een rondje waarin ieder vertelt wat er op dat moment binnen zijn project niet soepel loopt en waar hij graag tips van de anderen over wil hebben. Inmiddels is gebleken dat de deelnemers elkaar waardevolle feedback geven, waar ze in het werk baat bij hebben.
Na het rondje casuïstiek bepalen we met elkaar welk onderwerp voor iedereen relevant is. Dat onderwerp wordt dan besproken. Onderwerpen die aan de orde komen zijn bijvoorbeeld: “hoe neem ik positie in op een symposium” en “waarom blijf ik me bemoeien met zaken die buiten mijn invloedssfeer liggen?”. We hebben toen uiteindelijk gekozen voor: “hoe krijg ik datgene gedaan wat ik gedaan wil hebben? En hoe zorg ik dat er naar me geluisterd wordt” We hebben ook een keer de vraag behandeld “hoe hou ik alle ballen in de lucht zonder mijn energie te verliezen?” Er wordt namelijk heel hard gewerkt en de waan van de dag regeert.
Niet alleen de inbrenger van de casus leert van intervisie maar ook de andere deelnemers. Het advies dat je geeft zegt namelijk ook iets over jou
De projectleiders zijn heel leergierig. Vorige keer hebben we ter voorbereiding op de bijeenkomst een stuk gestuurd over “zelfsturing in leiderschap”. Zelfsturing is meer dan assertief zijn. Zelfsturing is jezelf leiden ten opzichte van de ander, de taak en de omgevingsfactoren. De vraag was hoe ze hiermee omgaan in hun eigen project.
Zie je opvallende overeenkomsten of juist verschillen in de problematiek van de verschillende projecten?
De zaken waar de projectleiders tegenaan lopen zijn heel vergelijkbaar. Het komt erop neer dat iedereen meerdere belangen moet dienen in een complex veld. De vraag is dan hoe je daarmee om kunt gaan en toch je eigen standpunt naar voren kunt brengen. Dat heeft alles te maken met verantwoordelijkheid nemen, je eigen communicatie, samenwerken en mensen mobiliseren. Over dat soort zaken is men nooit uitgepraat. Het gebeurt dan ook regelmatig dat mensen na de lunch nog uren met elkaar blijven napraten. Dan is de netwerkfunctie van zo’n bijeenkomst heel zichtbaar.
Heb je tips voor de mensen die aan de projecten meewerken?
Benoem wat je ziet en voelt. Als je ziet dat het ergens fout dreigt te gaan of als er niet geluisterd wordt, grijp dan in. Zeg wat je ziet gebeuren. Check of er geluisterd wordt, vraag of je boodschap overgekomen is. Ik heb gemerkt dat mensen in dit veld vaak veel te voorzichtig zijn en het lastig vinden confrontaties aan te gaan. Maar jullie doen werk wat er toe doet en jullie hebben vreselijk veel kennis en ervaring. Dat mag je dan ook laten zien!
Nog een tip is: als je boos, ontevreden of geïrriteerd bent, onderzoek dan bij jezelf wat deze emotie veroorzaakt . Neem hier ook je eigen verantwoordelijkheid en stap op de persoon af waar je iets mee te stellen hebt. Blijf niet morren of hangen in onzekerheid maar handel pro-actief. Erken ook jouw rol in het probleem en maak zaken bespreekbaar.
Wat volgt er op dit intervisietraject?
Dit traject is ontzettend leuk om te doen. Je ziet dat de deelnemers er echt wat aan hebben. We gaan dit intervisietraject grondig evalueren met de deelnemers.
Maar er komt meer!
In juni hebben we drie interessante bijeenkomsten met de volgende thema’s: Module 1 Marktwerking & Patiënteninvloed (14 juni), Module 2 Strategie & Marketing (22 juni en 20 september) en Module 3 Financiering en Zorgcontractering (29 juni). Deze bijeenkomsten zijn bedoeld voor leidinggevenden en beleidsmedewerkers van de patiëntenorganisaties die actief betrokken zijn bij het uitoefenen van patiënteninvloed in het veld. Aan de leergang kunnen maximaal 3 leden per organisatie meedoen.
De belangstelling is groot, module 1 is al vol. Geïnteresseerden voor de overige 2 modules kunnen zich melden bij Asmah Boudellah . De programma’s zijn uitdagend en leerzaam met interessante sprekers uit het werkveld. Voor meer informatie zie onder kopje Bijeenkomsten op deze site.
We hebben van tevoren bij de projectleiders geïnventariseerd waar hun behoefte op opleidingsgebied lag. Uit deze inventarisatie bleek dat er met name behoefte is aan het uitwisselen van ervaringen om op die manier van elkaar te leren. Het gaat om de uitwisseling van praktische, maar ook persoonlijke zaken. Hoe ga je bijvoorbeeld om met drukte en stress?
Intervisie is zelfsturing. Je bepaalt waar je staat, waar je naartoe wilt en hoe je dat gaat doen.
Van en met elkaar leren is een cruciaal onderdeel van het programma ZekereZorg, daar sluit dit intervisietraject op aan. Daarbij bieden de bijeenkomsten meteen een gelegenheid voor het opbouwen van een netwerk.
Je merkt dat de deelnemers geneigd zijn om snel op de inhoud te gaan zitten, terwijl het bij intervisie juist draait om ook te kijken naar jezelf en je eigen gedrag. Het is op zich logisch dat het in eerste instantie wat aarzelend verloopt. Om vraagtekens te zetten bij je eigen rol in je werkzaamheden en werkwijze is een vertrouwde omgeving noodzakelijk. Bij een eerste bijeenkomst moeten mensen aan elkaar wennen en moet het vertrouwen nog groeien. Dat gaat echter heel snel. We hebben inmiddels drie bijeenkomsten gehad en de openheid en het vertrouwen zijn duidelijk aanwezig.
Hoe ziet zo’n intervisiebijeenkomst er uit?
Er nemen zestien projectleiders deel aan het traject. We splitsen bij het begin op in twee groepen met steeds dezelfde samenstelling. We hanteren diverse intervisie methodieken. De projectleiders hebben vooraf een map gekregen met daarin uitleg over de verschillende methodieken, zodat ze goed beslagen ten ijs konden komen.
Dan beginnen we de bijeenkomsten met een rondje waarin ieder vertelt wat er op dat moment binnen zijn project niet soepel loopt en waar hij graag tips van de anderen over wil hebben. Inmiddels is gebleken dat de deelnemers elkaar waardevolle feedback geven, waar ze in het werk baat bij hebben.
Na het rondje casuïstiek bepalen we met elkaar welk onderwerp voor iedereen relevant is. Dat onderwerp wordt dan besproken. Onderwerpen die aan de orde komen zijn bijvoorbeeld: “hoe neem ik positie in op een symposium” en “waarom blijf ik me bemoeien met zaken die buiten mijn invloedssfeer liggen?”. We hebben toen uiteindelijk gekozen voor: “hoe krijg ik datgene gedaan wat ik gedaan wil hebben? En hoe zorg ik dat er naar me geluisterd wordt” We hebben ook een keer de vraag behandeld “hoe hou ik alle ballen in de lucht zonder mijn energie te verliezen?” Er wordt namelijk heel hard gewerkt en de waan van de dag regeert.
Niet alleen de inbrenger van de casus leert van intervisie maar ook de andere deelnemers. Het advies dat je geeft zegt namelijk ook iets over jou
De projectleiders zijn heel leergierig. Vorige keer hebben we ter voorbereiding op de bijeenkomst een stuk gestuurd over “zelfsturing in leiderschap”. Zelfsturing is meer dan assertief zijn. Zelfsturing is jezelf leiden ten opzichte van de ander, de taak en de omgevingsfactoren. De vraag was hoe ze hiermee omgaan in hun eigen project.
Zie je opvallende overeenkomsten of juist verschillen in de problematiek van de verschillende projecten?
De zaken waar de projectleiders tegenaan lopen zijn heel vergelijkbaar. Het komt erop neer dat iedereen meerdere belangen moet dienen in een complex veld. De vraag is dan hoe je daarmee om kunt gaan en toch je eigen standpunt naar voren kunt brengen. Dat heeft alles te maken met verantwoordelijkheid nemen, je eigen communicatie, samenwerken en mensen mobiliseren. Over dat soort zaken is men nooit uitgepraat. Het gebeurt dan ook regelmatig dat mensen na de lunch nog uren met elkaar blijven napraten. Dan is de netwerkfunctie van zo’n bijeenkomst heel zichtbaar.
Heb je tips voor de mensen die aan de projecten meewerken?
Benoem wat je ziet en voelt. Als je ziet dat het ergens fout dreigt te gaan of als er niet geluisterd wordt, grijp dan in. Zeg wat je ziet gebeuren. Check of er geluisterd wordt, vraag of je boodschap overgekomen is. Ik heb gemerkt dat mensen in dit veld vaak veel te voorzichtig zijn en het lastig vinden confrontaties aan te gaan. Maar jullie doen werk wat er toe doet en jullie hebben vreselijk veel kennis en ervaring. Dat mag je dan ook laten zien!
Nog een tip is: als je boos, ontevreden of geïrriteerd bent, onderzoek dan bij jezelf wat deze emotie veroorzaakt . Neem hier ook je eigen verantwoordelijkheid en stap op de persoon af waar je iets mee te stellen hebt. Blijf niet morren of hangen in onzekerheid maar handel pro-actief. Erken ook jouw rol in het probleem en maak zaken bespreekbaar.
Wat volgt er op dit intervisietraject?
Dit traject is ontzettend leuk om te doen. Je ziet dat de deelnemers er echt wat aan hebben. We gaan dit intervisietraject grondig evalueren met de deelnemers.
Maar er komt meer!
In juni hebben we drie interessante bijeenkomsten met de volgende thema’s: Module 1 Marktwerking & Patiënteninvloed (14 juni), Module 2 Strategie & Marketing (22 juni en 20 september) en Module 3 Financiering en Zorgcontractering (29 juni). Deze bijeenkomsten zijn bedoeld voor leidinggevenden en beleidsmedewerkers van de patiëntenorganisaties die actief betrokken zijn bij het uitoefenen van patiënteninvloed in het veld. Aan de leergang kunnen maximaal 3 leden per organisatie meedoen.
De belangstelling is groot, module 1 is al vol. Geïnteresseerden voor de overige 2 modules kunnen zich melden bij Asmah Boudellah . De programma’s zijn uitdagend en leerzaam met interessante sprekers uit het werkveld. Voor meer informatie zie onder kopje Bijeenkomsten op deze site.